شیمی در خانه

شیمی غیر حرفه ای در منزل

شیمی در خانه

شیمی غیر حرفه ای در منزل

هنگام سوختگی با اسید، چه کارهایی را باید و چه کارهایی را نباید انجام دهیم؟

اسید پاشی فاجعه ای غیر انسانی است که در کشورهای هند، پاکستان، بنگلادش، ایران، عربستان سعودی، ترکیه و سومالی بسیار دیده شده و در برخی کشورهای غربی مانند آلمان و آمریکا گاهی اتفاق افتاده است. در اسید پاشی، بر روی شخص هدف اسید یا مواد خورنده ریخته می شود. هیدروکلریک اسید، نیتریک اسید، سولفوریک اسید، تیزاب سلطانی (مخلوط هیدروکلریک اسید و نیتریک اسید)، فنول و سدیم هیدروکسید از مواد مهم در اسید پاشی ها هستند که سدیم هیدروکسید و فنول از لحاظ شیمیایی اسید محسوب نمی شوند.

وقتی اسید یا ماده ای خورنده روی شخص ریخته می شود، بهترین کار شست و شوی بدن او و لباس هایش با آب است. آب باعث رقیق شدن اسید می شود و از خواص استثنایی دیگر آب این است که در برابر اسیدها خاصیت بازی و در مقابل بازها خاصیت اسیدی ضعیفی از خود نشان می دهد، پس نیازی به دانستن نوع آن ماده نیست.

باید لباس ها و وسایل آلوده به اسید را از تن شخص خارج کرده و بدن او را به مدت 20 دقیقه شست و شو دهید. محلول آمونیاک ضعیف، جوش شیرین، آهک، مایع دستشویی، شیر و محلول استیک اسید رقیق (سرکه)  از مواد مفید دیگر در این شرایط هستند.

در صورتی که اسید به داخل کره ی چشم شخص راه یافته باشد، بهترین کار شست و شوی چشم وی با آب به مدت 15 دقیقه و با دقت و حوصله ی فراوان است. خوردن اسید یا ماده ی خورنده ی دیگر هم می تواند بسیار خطرناک و مضر باشد، باید در این شرایط آب یا شیر به مقدار زیاد نوشید تا اسید یا باز خنثی شود.

سوختگی با اسید فقط در اثر اسید پاشی نیست، بلکه سهل انگاری در هنگام کار با مواد خورنده یا آزمایش با آنها هم می تواند از دلایل عمده ی سوختگی با اسید باشد. پس، اول ایمنی بعد کار.

دی هیدروژن مونوکسید!!!

در سال 1994 یک دانشجوی شیمی توانست زیباترین و جالب ترین پروژه را ارائه دهد. نام پروژه اش «چقدر ما ساده لوحیم» بود. او از 50 نفر دعوت کرد به به صحنه بیایند و به او در اجرای پروژه کمک کنند. دانشجوی جوان این گونه برنامه را شروع کرد:

خب، ما در این بطری (روبرویشان بود) مقداری ماده ی سمی دی هیدروژن مونوکسید ریخته ایم. من از شما 50 نفر داوطلب می خواهم که این طومار را برای حفظ سلامتی انسان ها امضا کنید. با امضای این طومار دولت مجبور به نگهداری بیشتر و سخت تر از این ماده ی خطرناک خواهد شد. حالا بیایید خطرات دی هیدروژن مونوکسید را با هم مرور کنیم:

1- خوردن آن باعث اسهال و استفراغ می شود.

2- استنشاق بو یا بخار آن باعث تنگی نفس یا مرگ می شود.

3- سمی و کشنده است.

4- آتش گیر است.

5- در سلول های سرطانی دیده شده است.

6- سالانه جان 120 هزار نفر را می گیرد.

43 نفر از 50 نفر طومار را امضا کردند و به هیچ وجه حاضر به لمس این ماده در بطری نشدند. سپس دانشجوی باهوش گفت: ما انسان ها واقعا ساده لوح و زود باوریم. دی هیدروژن مونوکسید همان آب (H2O) و بی خطرترین ماده است که هر روز آن را می نوشیم، می بوییم و با آن و بخار آن تماس داریم. به خاطر این پروژه ی زیبا، آقای آدامز دانشجوی شیمی، جایزه ی بهترین پروژه را دریافت کرد و مشهور شد.

59 ماده ی خطرناک، به آن ها نزدیک نشوید!!!

در این پست می خواهیم 59 تا از خطرناک ترین مواد شیمیایی در جهان را معرفی کنیم که تنفس یا جذب آنها به هر طریقی باعث زخم های عمیق و جبران ناپذیر یا حتی مرگ می شود.

برای مشاهده بقیه ی مطلب به ادامه ی مطلب مراجعه کنید. 

ادامه مطلب ...

گازهای گلخانه ای بلای جان انسان ها

حتما تا به حال عنوان گازهای گلخانه ای را شنیده اید. عنوانی که چند سال است زنگ های خطر برایش به صدا در آمده اند و یکی از مهم ترین موضوعات کشورهای دنیا شده است. گازهای گلخانه ای، گازهایی هستند که گرما را در زمین محبوس کرده و مانع خروج آن می شوند درست مانند اتفاقی که در گلخانه ها می افتد (در فصل زمستان برای گرم نگه داشتن محیط گلخانه).

برای مشاهده بقیه ی مطلب به ادامه ی مطلب مراجعه کنید. 

ادامه مطلب ...

لوزی آتش، نشان دهنده ی میزان خطرناک بودن مواد

لوزی آتش به شکل لوزی است که دو خط تقارن آن رسم شده و به چهار قسمت تقسیم شده است. هر قسمت آن به یک رنگ است: آبی، قرمز، زرد و سفید که هرکدام معنی خاصی دارند. هرکدام از قسمت ها به جز سفید با یک عدد پر شده اند که از 0 تا 4 است.

برای مشاهده بقیه ی مطلب به ادامه ی مطلب مراجعه کنید. 

ادامه مطلب ...