شاید تا به حال نام گاز خنده را نشنیده باشید. در شیمی به آن دی نیتروژن مونوکسید می گویند که با فرمول شیمیایی N2O نشان داده می شود. امروزه در صنعت برای تقویت موتور خودرو و در پزشکی به عنوان داروی بیهوشی استفاده می شود.
استشمام این گاز موحب خندیدن فرد می شود، جالب است بدانید در جنگ هشت ساله ی ایران و عراق، سربازان عراقی از آن استفاده کردند. اما چرا؟
وقتی شخص گاز خنده را استشمام می کند، می خندد ولی اگر مدت طولانی در معرض آن باشد آنقدر می خندد که می میرد! در واقع خنده ی شدید و طولانی مدت او باعث سردرد شدید و افسردگی می شود که در جنگ سربازانی بودند که بر اثر سردرد شدید ناشی از گاز خنده، سرشان را به تیرهای آهنی می کوبیدند که در نهایت سرشان متلاشی شده و شهید می شدند. سرنوشت دردناکی است!
به همین دلیل چند سالی است که استفاده ی گاز خنده در پزشکی ممنوع اعلام شده است.
لطف دارید.
بالاخره زندگی هر کسی به نحوی میگذره! تلخ یا شیرین.
+ لطفتان مستدام
ممنون. بله، منم سرنوشت خیلی شیرینی نداشتم. به هرحال امیدوارم آینده ی روشن مرهم دردهای گذشته ی شما باشه.
ممنون از اینکه به وبلاگم اومدید.
بله تمامی مطالب به قلم خودم و واقعیت های زندگیمه.
خواهش می کنم.
پس شما واقعا سرنوشت دردناکی داشتین، واقعا ناراحت کننده است. من مشتاقانه منتظر پست های بعدی شما هستم.
باز هم به وبلاگ شما سر می زنم.
ممنون از توضیحتون
خواهش می کنم، وظیفه است.
قبلا که به عنوان ماده بیهوشی استفاده می شده چطور عمل میکرده؟
یعنی مریض با خنده بیهوش می شده؟؟؟
بله، در واقع بر اثر خنده ی زیاد انرژی زیادی رو از دست می داده و فکش خسته می شده، به همین دلیل برای جبران انرژی بیهوش می شده. سردرد هم بی اثر نبوده و سردرد زیاد هم در بیهوشی و غیرفعال شدن قشر مخ بیمار تاثیر داشته است.